De jongen komt binnen wandelen met een theepot met heet water in zijn ene hand en een emmertje met vergiet erop in de ander. Een droogdoek over zijn schouder en een fles afwasmiddel in de broekzak. Je weet; er staat iets te gebeuren. Kwak zeepsop op je hand en wassen boven het vergiet zodat het water uit de theepot weer opgevangen wordt. Afdrogen en klaar zijn de handen voor het avondeten. Dat wil zeggen; de rechterhand. In de tajine zit geitenvlees met olijven en een sausje waarin je brood doopt. De man naast mij, ik denk de opa van de familie, breekt een stuk af met alleen zijn rechterhand. Met links veeg je je gat af en dus eet je daar niet mee maar daarover later meer. Het opgediend stuk vlees wordt ook door hem in porties gesneden en voor de beoogde gebruiker in de tajine gelegd. Dit doet hij dan weer wel met twee handen, sterker nog, hij doet het met de overgave van een hongerig dier en zit inmiddels tot de polsen onder het vet. Maar het brood blijft hij in stukken scheuren met zijn rechterhand. Wat ik ook probeer, ik krijg het niet voor elkaar. We blijven vreemde snoeshanen denk ik want de rest van het gezelschap, een complete berber familie waar we verblijven ligt in een deuk over ons gebrek aan flexibiliteit. Kortom we hangen een beetje opgevouwen languit aan de lage tafel. 

De linkerhand verdient zoals beloofd nog wat aandacht. Men veegt er hier de kont mee af met behulp van water. Bij de meeste wc’s hangt een waterslang die daartoe dient. Het vraagt wat oefening. Zo kan het zijn dat je in het donker de slang verkeerd om vast hebt en jezelf voor je kop spuit. Ook bestaat de variant van water over je broek die op je knieën hangt en weer onder de mensen met een ietwat wijdbeens loopje. Ik zal je verdere details besparen maar net als bij het brood breken met een hand, ik krijg het nog niet vlekkeloos voor elkaar.