In het midden van de jaren tachtig reisde ik over de wereld en schreef gedachten en bevindingen op. Kijk ze nu terug en kom tot de conclusie dat er veel, maar ook heel weinig verandert is.
Aan mij en aan de wereld.
17/9/’83
Bij de dood van Prinses Gracia van Monaco.
even maar
was het stil
een prinses
was dood
had gered kunnen worden
toen
ging alles verder
treinen reden
kroegen los
bakkers bakten
kappers knipten
en
1500 Palestijnen
werden
afgeslacht
27/2/’84
Geloof
Als de waterleiding
van Pontius Pilatus
net zo vaak
afgesloten
zou zijn geweest
als die
van mij
hadden
we
nooit
beter
geweten
5/10/’84
Moederkoek
walkman!
op noten
vol vuur
walkman!
in
crescendo
walkman!
muziek is
leven
walkman!
in je moederkoek
met oordoppen
walkman!
leven is
je
walkman!
7/10/’84
Pas(romheen in spé)
het bewandelen
van
rechte wegen
brengt
je
snel
bij doelen
afwijken
kan ook
je pas
versnellen
“Neem jij ‘m maar, ik hoef ‘m niet meer.” Telkens hoor ik je weer in mijn hoofd. Dit keer zijn het de klanken uit de autoradio die het je laten zeggen. Dan geef je ‘m aan mij. 
romheen 