Zink met me weg

Een liedje

De activiteiten van Romheen met La Zona nemen astronomische vormen aan. Meer dan we ons vier maanden geleden hadden kunnen voorstellen in ieder geval. De festivals die we bezochten, de voorstellingen die we gaven geven richting aan de dingen die we doen. Waar we heen gaan? We bezinnen ons erop en gaan je verrassen. En onszelf.

zinkmetmewegAfb

Tuinfeest maXmo 10 jaar

maxmo10jaar1Ter gelegenheid van het tien jarig bestaan van het bedrijf maXmo mochten we, Romheen met la Zona, een akoestisch optreden verzorgen in het voorprogramma van niemand minder dan Lucas Hamming die optrad in het kader van Serious Request. 3FM belde nog even voor een kleine check! Mooi feest, lekkere barbecue en goeie muziek! Klik hier voor beeld en geluid.

maxmo10jaar

Check de Agenda voor volgende optredens van Romheen met La Zona. We raken op stoom!

 

Gelijk

schaamte

‘Wat is de wereld toch klein en wat en toeval dat ik je uitgerekend hier tegenkom!’
Vanuit zijn niemandsland kijkt hij me glunderend aan met zijn brede glimlach en heldere ogen.
Ik heb hem uitgenodigd maar dat is hij vergeten.
‘Riet, Riet, kijk eens wie hier ook is, wat is de wereld toch klein!’
Zijn vrouw kijkt me verontschuldigend aan en legt haar hand op mijn arm.
‘Hij weet het niet meer, ik ben alweer een week met hem thuis maar hij vraagt nog steeds waar zijn koffer is en wanneer we gaan. Waarheen? Hij heeft geen idee.’

Ze ontmoetten elkaar een leven geleden en deelden dat wat lief heet en ook dat wat voor leed door moet gaan. Pas nu, aan de andere kant van het spectrum, komen ze elkaar tegen. De zorg voor hem valt haar zwaar. Ze zijn mijn buren en aangeschoven bij een try out van mijn voorstelling. Achter hen zitten mijn schoonouders, hun situatie lijkt een kloon van de mensen die voor hen zitten. Hij is inmiddels ook meer dan twee derde van zijn leven vergeten en het juk dat op haar schouders rust is soms verpletterend. In een gesprek tussen de twee mannen is de een 64 en weet de ander zijn leeftijd helemaal niet meer. Een tip helpt, beide weten ze hun geboortedatum nog; 1928.
De dementie van beide mannen maakt het tastbaar; dat we onderweg zijn naar een einde. ‘Allemaal!’, zou Adelheid Roosen met een theatraal gebaar zeggen. Deze mannen leven nog, weliswaar in een steeds kleiner wordende wereld die hen keer op keer verrast, maar ze leven nog. Niet dat ze er enorm aan vast houden, ze hoeven gewoon niet zoveel meer dus ook niet dood. Om hen heen neemt de wereld een vorm aan waarin ze de velden of wegen niet meer herkennen. De een zoekt constant zijn geld dat in een film op repeat maar blijft verdwijnen. De ander stapt relaxt thuis het trapgat in omdat hij in een ver verleden gelijkvloers gewoond heeft. Hoe breekbaar ook, slechts een blauwe buil op zijn voorhoofd is zijn deel. De kaarten zijn geschud en dat blijven ze.
We spelen een nummer dat gaat over stilstaan bij het idee dat we ergens heengaan. Terwijl ik de woorden uitspreek vormen zich andere gedachten. In mijn blikveld zit de een zich nog zichtbaar te verkneukelen over het feit dat we elkaar hier toevallig tegengekomen zijn terwijl de ander een dutje doet. Een venijnige saxofoonsolo maakt hem wakker en ik weet het.

Ik weet dat als je alles vergeet er niets meer is om bij stil te staan.
Ik weet dat je verloren bent als achter elke deur die open gaat de wereld zich om je heen sluit in plaats van je omarmt.
Ik weet dat er geen houvast meer is als elke stap, elk woord en elke gedachte die je hebt toevallig is. De letters van het scrabble spel waarmee je eerst het leven kon verwoorden liggen permanent omgekeerd voor je neus. Er schiet je geen maakbare volgorde meer te binnen. De wereld is niet groot.

Het is het gelijk van mijn buurman.

Agenda

2019-10-18 10.38.02

Let op: dit is een voorlopige agenda en aan verandering onderhevig door de huidige omstandigheden. Genoemde data zijn niet zeker. We houden je op de hoogte van eventuele veranderingen. 

In verband met de Covid-19 omstandigheden is deze agenda leeg.

We vullen ‘m zodra het weer kan!

Be safe!

Informatie en boekingen:           Jan Eikelenboom       0653935137

Romheen met La Zona

Romheen met La Zona

Er is, sinds ze elkaar kennen, één ding dat ze aan het toeval overgelaten hebben. Dat was hun ontmoeting.

La Zona maakt muziek op gevoel, over gevoel en met gevoel. Jazzy grooves, Latijns Amerikaanse vleugjes, tinten van hardcore, freestyle, ze kunnen het allemaal met de band bestaande uit drummer Sander Roerdink, bassist Ronnie van Silfhout, gitarist Barend van der Pol en saxofonist/klarinettist Erik Laarman.

Romheen, Jan Eikelenboom, schrijft. Teksten, verhalen, boeken, poëzie en proza. Op gevoel, over gevoel en met gevoel tussen de regels. Op het timbre van zijn stem wordt het publiek weggevoerd naar de horizon van hun voorstellingsvermogen.

En toen sloeg dus het toeval toe. De noten werden woorden en de woorden klonken als muziek. In uw oren welteverstaan.
Want sinds hun ontmoeting is er niets meer aan het toeval overgelaten. In de afgelopen maanden hebben ze muziek en woorden zo dicht bij elkaar gebracht dat er een unieke twee eenheid ontstaan is. De muziek van La Zona en de teksten van Romheen passen elkaar als een handschoen. Toeval? Wij denken van niet.

Op zondag 23 april om 15.00u is het try-out tijd bij Eet-Lokaal in Zevenaar. Bij goed weer in de binnentuin, bij slechter weer binnen, in de Van Nispenzaal.
Een muzikale proeverij die haar weerga niet kent, u ontdekt te kunnen horen met uw smaakpapillen.

Dit concert is er één uit de serie Monumentale Klanken en wordt georganiseerd in samenwerking met het 3 Oever Festival 2017

https://romheen.com/
http://lazona.nl/